– Αθήνα, 09 Σεπτεμβρίου 2026 –
Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρακολουθήσαμε τις εξαγγελίες της Κυβέρνησης και του Υπουργείου για έναν νέο οδικό χάρτη μείωσης κατά 30% του ενεργειακού κόστους έως το 2029, με έμφαση στις ΑΠΕ, την αυτοκατανάλωση, την αποθήκευση, τις αντλίες θερμότητας και την ενίσχυση των ηλεκτρικών δικτύων.
Η κατεύθυνση αυτή είναι αναγκαία και θετική. Ωστόσο, στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου του ΥΠΕΝ, στις 8 Σεπτεμβρίου, όπου παρουσιάστηκαν οι βασικές κατευθύνσεις της νέας ενεργειακής πολιτικής και έγινε εκτενής αναφορά στην ενεργειακή μετάβαση, στην ενεργειακή δημοκρατία και στην ανάγκη για προσιτή ενέργεια, υπήρξε μία αξιοσημείωτη απουσία: δεν έγινε καμία αναφορά στον θεσμό των Ενεργειακών Κοινοτήτων.
Αυτό προκαλεί ιδιαίτερο προβληματισμό, καθώς οι Ενεργειακές Κοινότητες μπορούν να αποτελέσουν ακριβώς τον μηχανισμό που συνδέει τους στόχους αυτούς με τη συμμετοχή των πολιτών στην πράξη. Η ενεργειακή δημοκρατία δεν μπορεί να περιορίζεται στη δυνατότητα εκείνων που διαθέτουν κατάλληλη στέγη, ιδιόκτητο χώρο και το απαιτούμενο κεφάλαιο να εγκαταστήσει το δικό τους φωτοβολταϊκό και τη δική τους μπαταρία.
Σε πνεύμα καλής διάθεσης και συνεργασίας, σύνταξαμε την συνημμένη επιστολή προτείνοντας κάποια μέτρα ενίσχυσης των δράσεων των ενεργειακών κοινοτήτων για συμβολή στην επίτευξη των εθνικών στόχων, αξιοποιώντας πραγματικά -επιτυχημένα- παραδείγματα από το πεδίο.
Παραμένουμε στη διάθεσή σας για διευκρινίσεις και μια συνάντηση εμβάθυνσης στα ζητήματα ενεργειακής δημοκρατίας και εφαρμογών της.
Δείτε here την επιστολή